| Kimi's profile-=[iR A iB lB il T]=-PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
-=[iR A iB lB il T]=-impossible =/= i'm possible
March 22 ความไม่แน่นอนของจริงจะโดนไล่ออกของแท้ละกุ หยุดวันศุกร์ไปอีกวันโดนเมล์ตามตัวเลย สงสัยชีวิตจะวายวอดก็คราวนี้ละล่ะ
ไปเที่ยวมาก็เจอคนรู้จักสุด ๆ อีก เป็นข่าว gossip แน่กุ
ทำไมบางทีชีวิตก็เข้าใจยากเกินไปวะเนี่ย กลับมาเที่ยว ๆ ๆ ๆ อีกแล้ว เพราะความโสดหรือป่าววะ
แต่ในเมื่อชีวิตไม่มีพันธะ จะทำอะไรก็ไม่น่าเกลียด อิอิ
คนที่ใช่ก็ไม่ชอบ คนที่ชอบก็ไม่ใช่ ดังนั้นก็ต่างคนต่างอยู่กันดีกว่า เพราะผืนไปก็ก็ต้องจบไม่สวยกันอยู่ดี
ลาก่อนอดีต 555+ March 17 ยังไม่ตายอีกเหรอยังหรอกกุ ยังไม่ตายง่าย ๆ หรอกชีวิตนี้ กว่าจะออกจาก ร.พ. ได้เล่นเอาจะตายกว่าตอนอยู่อีกกุ หาตังออกแทบไม่ทัน ค่าหมอแพงที่สุดในชีวิตความเป็นคนของกุละ
ดีนะที่ยังมีประกันช่วยบ้างอะไรบ้าง อิห่าตังก็ไม่ค่อยจะมียังเสือกเป็นโรคแพง ๆ อีก ไม่เจียมเลยกุ
พักหนึ่งวันหลังจากออกจากโรงพยาบาล ปรับปรุงสภาพร่างกายให้คุ้นกับนอกโรงพยาบาลก่อน ไม่งั้นติดนิสัยกิน ๆ นอน ๆ
พรุ่งนี้เช้าก็ต้องไปลุยงานอย่างจิงจังละ เพราะอาจจะโดนไล่ออกได้โดยไม่รู้ตัว
อยู่บ้านกับแม่ก็ไม่รู้ทำไรเหมือนกัน กุก็กินแล้วก็นอนเหมือนเดิม เห็นหน้าแม่แล้วก็สงสารที่มีลูกอย่างกุเนี่ย
เมื่อไหร่จะหลุดพ้นซักที แค่นี้กุก็บาปจะแย่อยู่ละ ดีนะที่ปั่นงานให้เขาเส็ดแล้ว รอดไปอีกหนึ่งเดือน แต่มีเค้าลาง ๆ ว่าต่อไปไม่แน่....งานอาจจะเข้ายกใหญ่
แต่มีงานดีกว่าไม่มีกินวุ้ย ก่อนจะไปกุก็ขอบ้านให้แม่ให้น้องซักหลังเหอะ เอาหลังที่ทุกคนอยู่แล้วสบายใจ จิง ๆ หลังไหนก้ได้ ไม่มีกุอยู่ก็สบายใจกันหมดละ 555+
ผื่นก็ยังไม่หายไป แต่ก็ยังโชคดีหน่อยที่มันจางลงไปแล้ว นับเป็นสัญญาณที่ดีที่กุจะได้ออกเริงร่าหมือนเดิมได้อีกในเร็ววัน
ไปทำงานก็ไม่รู้จะไปทำพลาดเอาโรคไปติดคนอื่นหรือป่าว คงต้องระวังตัวฝุด ๆ
ชิหายยยยยยย!!! ยังไม่ได้ยื่นเรื่องภาษีเลยนี่กว่า ก็ที่เก่ายังไม่ยอมอาใบทวิมาให้นี่หว่า ทำไงดีกรู๊????
อีกไม่ถึงครึ่งเดือน กุต้องไปทำละ ไม่งั้นซวยแน่ อาจจะได้คืนมาบ้างอะไรบ้าง อิอิ
---------------------------------------------------------------------------------------
ถึงเจ๊นางฟ้า กุไปทำอะไรให้หรือป่าวอ่ะ งงอ่ะ ทำไมคนนั้นต้องมาขอร้องอะไรด้วย
ขอโทษละกันนะถ้าพูดหรือทำไรพลาดไป ไม่เคยคิดจะทำให้เจ็บอะไรเลยจิง ๆ นะเนี่ย
เขาบอกให้ปล่อยเจ๊ไปอ่ะ พูดเหมือนจ๊โดนกักขังด้วยอะไรซักอย่างไว้ ถ้าเป็นเพราะกุ กุงงอ่ะ กุไม่เคยคิดอะไรแบบนั้นเล้ยยยยยย
เพิ่งจะออนเอ็มก็โดนซะแล้วกุ....แต่ว่าป็นเรื่องวันอาทิตย์ก็ไม่น่าจะใช่นี่หว่า เพราะว่าเมื่อวานกลับมาก็ออนอ็ม ยังไม่เห็นมีไรเลยนิ
กุไปทำไรอีกวะเนี่ยยยยยยยยยย ขอโทดโว้ย~ March 12 Getting Worseไปกันใหญ่แล้วกุ อาการแมร่งไม่ดีขึ้นเลย วันนี้โดนนอนโรงพยาบาลต่ออีกวัน ผื่นขึ้นเต็มตัวเลย ตอนแรกยังไม่มีเลยแฮะ
หมอบอกว่าเป็นเพราะเชื้อไวรัสมันขับทำให้เป็นผื่นออกมา แต่ก็ไม่รู้ว่ามันจะดีขึ้นจริงหรือป่าว เค้าบอกว่าไข้จะลดลงไป แต่ผื่นนี้จะยังอยู่ไปอีก 1 เดือน!!!!!!
ซวยละไงกุ เป็นไข้เป็นเหิ้ยไรก็ไม่เป็นไรหรอกนะ แต่ว่าเป็นผื่นตัวเป็นเม็ดไปหมดนี่สิ ทำไงดีวะกุ แถมตอนแรกมันก็แค่เป็นผื่นอย่างเดียวนะ ตอนนี้มันคัน ๆ ยิบ ๆ ด้วยอ่ะ
แง ๆ ๆ ๆ กุใกล้จะตายละ แต่ที่แน่ ๆ ก่อนจะใกล้ตายกุต้องหาเงินมาจ่ายค่าหมอให้ได้ก่อนด้วย ไม่รู้จะทำไงดีแล้วกุค่อยว่ากัน ขอให้มันหายก่อนดีกว่า
เกรงใจที่ออฟฟิศเหมือนกัน อยากกลับไปทำงานให้มันเสร็จ ๆ ไว ๆ ไม่งั้นอาจจะโดนไล่ออกแน่กุ
ขอให้สิ่งดี ๆ เกิดขึ้นในชีวิตกุบ้างเถอะ จะให้กุซวยไปถึงไหนคับ กุพยายามสุด ๆ แล้วนะคับ ไม่มีใครช่วยกุได้อีกละชีวิตนี้
ที่กุทำไปทั้งหมดแมร่งพลาดหมด....เยี่ยมจิง ๆ ขอให้หนูหายไว ๆ นะคับ หนูทรมานจะแย่อยู่ละ หรือว่าถึงเวลาของกุละวะเนี่ย??
March 10 ป่วย ป่วย ป่วย แถมยังซวยไม่เหลือใครอยู่ดี ๆ กุเป็นเชี่ยไรเนี่ย ไม่มีแรงทำไรเลย ขับรถไปหาหมอก็รู้สึกเหมือนไม่ได้เป็นอะไร แต่พอจะไปทำงานก็รู้สึกทำไม่ได้
ขับรถกลับบ้านก็เหมือนจะตายให้ได้ เจ็บคอ มีไข้ ปวดตัวไปหมดกุ...จะตายยังเนี่ย ให้ไวเถอะกุ
กลับมาบ้านแม่ก็ไม่ว่างอีก เลยไม่ได้กินข้าวกินยาด้วยซ้ำ นอนยาวจนสี่โมงเย็นเลย เวลาของกุชักใกล้เข้ามาละ ไม่ต้องเหลือใครอีกแบบนี้ก็ดีเหมือนกันวุ้ย
งานก็ไม่รู้จะเสร็จทันหรือป่าว กุต้องทำให้ได้ไม่งั้นคนอื่นเดือดร้อนตายห่าเลย
ขอให้กุหายซักทีเถอะ ทรมานจะแย่อยู่ละ บอกใครก็ไม่ได้ เพราะกุเล่นเหวี่ยงเค้าไปหมด...ปัญหาที่รุมเร้าก็เราทั้งนั้นที่ก่อ
ทุกคนที่หายไป กุจะบอกว่าโชคดีของพวกมืงแล้วนะคับ เพราะอีกไม่นานกุก็จะ.....................................หาย
----------------------------------------------------------------------------------------
ทนหน่อยนะคับเจ็บแปปเดียว เด๋วก็หาย ทุกอย่างเพื่อตัวคุณเอง ซักวันคุณก็จะรู้คับ March 09 วันไฟสูงแห่งชาติหรือป่าววะขับรถกลับบ้านวันนี้มีแต่คนเปิดไฟสูงตามหลังมา มันไม่ใช่ว่ากระพริบ ๆ ขอทางด้วยนะ มันเปิดมาตลอดทางข้างหลังโน่นเล้ยยยยยยยย
มันไม่ใช่เรื่องผิดกฎหมายอะไร แต่สงสัยว่ามันไม่มีมารยาทบนท้องถนนกันเลยหรือไงเนี่ย คันเดียวก็ไม่เท่าไหร่ แต่นี่มันเล่นทุกคันที่ตามหลังกุเล้ยยยยย
ทำเอากุสงสัยว่าบ้านนี้เมืองนี้มันเปิดไฟสูงขับรถกันเป็นปกติสันดานใช่มั้ยนั่น ไฟทางก็สว่างชิบหาย รถก็เยอะแยะไม่เห็นว่ามันจะจำเป็นต้องส่องทางไกล ๆ เลยนี่หว่า หรือว่ากุพลาดอะไรในชีวิตความเป็นคนหรือป่าววะเนี่ย ไม่เข้าใจจริง ๆ
แดดร้อนเชี่ยยยยยยย ดำเลยกุ ตอนแรกก็ขาว ๆ อยู่ดีอ่ะเซ็งเลย ไม่รู้จะแรงไปถึงไหนวุ้ย กุไม่ได้มาอาบแดดนะ
งานก็เยอะ ทำไมงานกุนี่แก้บ่อยจังวะ เป็นเพราะกุชุ่ยหรือเป็นเพราะกุทำงานไม่รอบคอบเนี่ย (สรุปก็เหิ้ยเหมือนกัน) แต่อาเหอะ ยังมีงานอื่นที่ต้องทำอีก คงไม่สายเกินไปที่จะปรบปรุงตัว
วันนี้ถ้าไม่ได้แม่ก็คงจะแย่...ไม่มีใครรักเราเท่าพ่อแม่จิง ๆ สุดท้ายตอนไม่เหลือใครแม่ก็อยู่กะเราเสมอจริง ๆ
--------------------------------------------------------------------------------------------------
หมดใจ...มันเป็นแบบนี้เองเหรอ มันดีแล้วที่มันจบไปตั้งแต่ตอนนี้ อย่างน้อยก็ยังเชื่อได้มากว่ามันยังไม่สายเกินไป
ความรู้สึกดี ๆ ที่ให้กัน ก็รับรู้ทุกย่าง แต่มันป็นไปไม่ได้จริง ๆ ตอนนี้ ไม่ได้หลงตัวเองว่าดีเลิศศมาจากไหน แต่รู้ดีต่างหากว่าดูแลไม่ได้ อย่าฝืนกันเลยดีกว่า เพราะมันอาจจะกลายเป็น "สายเกินไป" การไม่มีใครซักคนให้ห่วงมันก็เหงา แต่การไม่มีใครซักคนให้กังวลมันก็โล่ง อยู่คนเดียวบ้างก็ดี...คนอื่นเค้ายังอยู่ได้เลยว่ะ March 05 อะไรดีวะเปลี่ยนงานใหม่มาได้สี่เดือน งานชุกสั่ด ๆ แต่ก็ยังชิวได้ตลอดเวลา
ทุกอย่างเปลี่ยนไปหมด ช่วงนี้เที่ยวบ่อยเกิน รู้สึกอ่อนเพลียเหลือเกิน เงินก็ร่อยหรอ แต่ไม่รู้มันเกิดอะไรขึ้นมาเที่ยวแมร่ง 5 วันติด
ตอนนี้คิดได้แล้ว...ต้องคิดให้ได้ละล่ะกุ
วันก่อนโน้นนนนนน ไม่นานมากเท่าไหร่เจอรถคู่ทะเบียนด้วย ชพ-3628 เขาเป็น Toyota Wish สีดำ...เขาจะรู้ไหมว่าเราเป็นรถเลขข้างกัน อิอิ
ตอนเช้าเติมน้ำมัน ยางแมร่งรั่ว ปะก็ไม่ได้เพราะโดนกุญแจเข้าไปทั้งดอกเลย ใครแมร่งโง่ทำกุญแจหล่นไว้ทั้งดอกเลยวะ แล้วแมร่งจะเข้าห้องอะไรยังไงวะเนี่ย
แต่ประเด็นคือ ไอ้กุญแจเหิ้ยนั่นทำให้กุต้องเอาล้อ spare มาใช้ และต้องเตรียมตัวเสียตังซื้อล้อใหม่
FYI: กุญแจเหิ้ยนั่นยังอยู่บนรถเลย
วันนี้นั่งทำ user control ให้มัน universal ให้ได้ หาทางออกจนได้ ก็เป็นอันว่า เสร็จแล้วเว้ยยยยยย!! (เฉพาะอันนี้นะ ยังมีอีกเป็นตันเลยกุ)
พวกบรรดาบอสทั้งหลายก็ไม่อยู่ วันนี้รู้สึกถึงอิสระจริง ๆ ทำงานได้โดยไร้ความกดดันนี่มันดีจริง ๆ 555+
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเองจริง ๆ ว่าจะเอายังไงกันแน่
ทำไมไม่เด็ดขาดกับเรื่องนี้ซักทีวะ ชีวิตแมร่งก็เลยค้าง ๆ คา ๆ แบบนี้
ทางที่ดีที่สุดคือตัดใจให้ได้ ถึงแม้จะติดใจแต่ก็ต้องทำให้มันเป็น one night stand ไป
เพราะมันดูไม่ได้สนใจกุเล้ยยยยยยยยยยยย ดังนั้นกุก็ต้องพอให้ได้นะคับ กลับบ้านดีกว่ากุ September 04 Bad Driving Habitsโดนด่าเรื่องจอดรถขวางไม่เข้าเกียร์ว่างแฮะ....ทีนี้โดนแบบเป็นลายลักษณ์อักษรเลยแฮะ ต่อไปจอดขวางใครก็ใส่เกียร์ว่างด้วยนะคับ จะได้ไม่โดนเขียนใบสนเท่ห์หรรษาแบบกุ เปลี่ยนวิธีคิด ชีวิตก็เปลี่ยน -- เปลี่ยนซะ August 28 งาน งาน งานช่วงนี้ก็มีแต่งาน งาน งาน แล้วก็งาน
แต่กุก็ต้องเรียนไปด้วย...เวลาแทบจะไม่มี
แต่ยังไงก็ยังเที่ยวไม่ยั้ง...ด้วยความคันของผองเพื่อน
อีก 3 วัน ตัดสินชะตาชีวิต..จะหาตังค์ทันมั้ยกุ ไม่งั้นก็ไม่ได้เรียน
พรุ่งนี้คุยงานโปรเจคกับ อ. อีก จะไปรอดมั้ยน๊า~~
แล้วถ้า อ. รู้ว่ากุยังไม่ได้ลงทะเบียนล่ะ ทำไงดีน๊า??
เออช่างมัน...เพราะทุกวันกุก็ช่างมันอยู่แล้ว
งานเยอะมาก แทบไม่มีเวลาคิดเรื่องอื่นเล๊ยยยยย
นี่ก็เพิ่งจะว่าง เพราะว่า scope ยังไม่ปึ้ก
เด๋วค่อยไปทำอย่างอื่น ขอระบายออกก่อน
ชีวิตก็กระท่อนกระแท่นไปได้เรื่อย ๆ ไม่รู้เมื่อไหร่มันจะมั่นคงซักที...มะไหร่ดีน๊า
จะว่าไป...กินข้าวที่ไหนดีอ่ะ หิวแล้วนะ ง่วงด้วย August 17 Accident9:15 AM
กุขับรถชนกรวยกลางถนน เวงแล้วกุ ก็มองไม่เห็น รถแมร่งก็เยอะ
เบรคก็ไม่ทัน เพราะถ้าเบรค ก็คือโดนชน...ยังงง ๆ แฮะว่าทำไมไอ้คันก่อนหน้าเรามันไปได้วะ
กุก็เปลี่ยนเลนตามมันไปนี่หว่า หนีรอดมาได้เพราะโชคดีที่ตำรวจกำลังง่วน ๆ อยู่กับเรื่องจับ ปรับ คนไม่ค่อยผิดอยู่
ส่วนกุนี่ผิดเต็ม ๆ แล้วอยู่เลนขวาสุด....รอดไปดิ่ ระทึกชิบเนื่องจากรถเสือกติดอีกวันนี้
วิตกจริตแทะ ๆ กลัวมันขี่มอไซค์ตามมา...แต่ทำไมรู้สึกว่าไอ้กรวยนั่นมันอยู่กลางเลนเลยวะ
หนีมาได้ละ โล่งไป 555+ นึกว่าจะโดนจับด่านหน้าซะแล้ว Sharingขอบคุณเพื่อนที่มาช่วยรับฟังความรู้สึกของกุ
สบายใจ อย่างน้อยก็ได้พูดแล้ว 555+
ต่อไปจะเป็นไงก็คงต้องปล่อยไป
ยังไงก็คงจะทำให้ได้อย่างที่ตั้งใจแหละ
คิดถึงตัวเองให้น้อยลง แล้วก็ต้องทำให้คนอื่นเค้าสบายใจบ้าง
อนาคตก็เป็นอนาคต ไม่ตายก็เรียนใหม่ได้วะ
แต่ยังไงก็ต้องทำให้คนอื่นเค้าไม่ต้องมาทุกข์กะเราก่อนเป็นดี
เรื่องงานก็ครึ่ง ๆ กลาง ๆ อยู่ ตัดสินใจไม่ได้
แต่ยังไงก็ต้องเต็มที่กับความรับผิดชอบที่ได้มาแต่เก่าก่อนแหละ
สุดท้ายจะได้ไม่โดนใครเค้าด่าตามหลังได้
ขอบใจเพื่อนอีกครั้ง...มันช่วยได้มากจริง ๆ
กุจะไม่พลาดด้วยเรื่องแบบนี้อีก
แล้วกุจะทำให้คนอื่นด่ากุด้วยเรี่องแบบนี้ไม่ได้อีก
(เรื่องเรียนไม่เกี่ยว...มันมีที่มาที่ไปโว้ย)
ทำ proposal ต่อดีกว่า ง่วงชิบ |
|
||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
